"Personal musing inspired by past and ongoing experiences of my life…depicting how I feel and what comes hereafter. However it may also revolves around my personal whishes, hopes and beliefs which I often in doubt and wondering... what is the meaning of life.."

Wednesday, February 25, 2009

Menghutang kereta...

Saya hulur RM4,505 kepada Low, pemuda cina yang fasih berbahasa Melayu tu mengambilnya dan terus buat resit.
Hari tu saya dah bagi duit RM300 buking kereta. Saya ingatkan saya kena la beri baki lagi RM4,400 sebab harga muka kereta tu RM4,700. Tapi nasib baik Azniza terangkan yang pembayaran tu dah masuk insurans cermin kereta depan pulak. Dan Azniza juga terangkan yang tadi Low dah terangkan kepada saya hal itu (he he he malu pulak rasa, otak tak pikat leni…).

Dan Azniza pulak yang kena dahulukan duit dia sebenarnya tadi sebab saya tak bawa cukup duit.

``Tak pe nanti saya cocoh kat ATM. Amboi akhir-akhir bulan ni masih banyak duit lagi?’. Saya sempat bertanya dalam keadaan bergurau…saya sempat mengerling dalam beg duit dia masih berkepul note RM50. Ya lah kan ujung bulan ni biasanya orang dah tak ada duit (he he he orang tu termasuk saya le, he).

Memang saya dalam bab-bab kereta ni saya hanya tahu stering dengan tayar je. Pernah dulu Kamal tunjuk injin kereta kancilnya, saya naik pening kepala tengok macam-macam rupanya ada di dalam tu. Bekas isi air pun ada, pelik juga kereta guna air juga, he he he.

Dan saya masih ingat lagi dulu pertama kali saya nak beli kereta bila saya masuk bilik pameran saya beritahu saya nak yang tak ada gear dan paling murah. Maksud saya tak ada gear tu ialah gear automatik. Mana ada kereta tak ada gear kan? Ke ada?. Dan pemuda cina tu kata tak ada spoilerlah kalau pakage tersebut.

Saya tercengang apa itu spoiler? Lalu Ja pun tunjuk ke arah satu kereta kat kedai pamiran tu.

``La tak ada pun tak apa, apalah gunanya? Saya jawap. Begitu juga sekerting saya tak tahu apa-apa mengenainya. Itu semua amat asing bagi saya…

``Tak apa lah kita boleh pasang kemudian kalau kita nak”, jawab Ja. Untuk tak memalukan Ja di depan pemuda cina tu saya pun tidaklah mahu bertanya apa-apa lagi. Saya zip mulut.

Masa pertama kali datang dulu pemuda cina tu kata bayar muka ialah RM4,700. Saya terbayang duit yang saya nak buat grill bila naik rumah nanti. Duit itulah yang saya kena korbankan dulu. Kata adnan kalau nak buat grill RM3 ribu tak cukup. Saya terkaget sekejap ketika itu sebab duit dalam bank ada RM1,700 je. Sebab tulah saya kumpul sikit-sikit. Dan rancangan saya nak ke Bali lagi hujung tahun lepas menjadi debu-debu merah berterbangan…

Katanya kereta boleh ambik sabtu ni. Saya dah cadang ajak Ja pergi ambik sebab nanti sapa nak bawak kereta tu?. Kereta tu bukan boleh bubuh dalam beg.

Jankaulu: Akhirnya berhutang kereta pulak (setelah berhutang rumah...)

No comments:

.